Beata Baryga
Życie Joachima Gruszki od najmłodszych lat było nierozerwalnie splecione z muzyką. Wychowany w muzycznej rodzinie, już jako dziesięcioletni chłopiec grał wraz z ojcem na werblu w lokalnej orkiestrze. Za radą ojca wyruszył do Warszawy, gdzie trafił do prestiżowej Reprezentacyjnej Orkiestry Wojska Polskiego. Choć po drodze zdarzyła mu się krótka próba powrotu na Opolszczyznę, szybko zrozumiał, że jego miejsce jest w stolicy.
Po ukończeniu średniej wojskowej szkoły muzycznej w Elblągu i poślubieniu w 1967 roku swojej wybranki pochodzącej z Fosowskiego, na stałe osiadł w Warszawie. W stolicy jego kariera nabrała wyjątkowego tempa. Gdy orkiestrę wojskową przekształcono w zespół koncertowy, pan Joachim występował u boku największych gwiazd polskiej estrady. Po 20 latach służby wojskowej przeszedł do Operetki Warszawskiej, a następnie trafił do Teatru Syrena. To tam pracował z legendarnymi postaciami – Bogdanem Łazuką, Krystyną Sienkiewicz czy Violettą Villas. Z tą ostatnią łączyło go mnóstwo barwnych wspomnień i anegdot: od pamiętnych podróży autobusem pełnym przygarniętych zwierząt i kwiatów, po sytuacje wymagające iście „stalowych nerwów”.
Przełomem w jego życiu okazała się propozycja pracy za granicą. Przez osiem lat pan Joachim występował jako muzyk w renomowanym cyrku w Szwajcarii, grając m.in. podczas słynnego Międzynarodowego Festiwalu Cyrkowego w Monte Carlo. Sezonowo odwiedzał kilkadziesiąt miejscowości rocznie, a zdobyte tam doświadczenie i godziwe zarobki pozwoliły mu na stabilizację w trudnych dla Polski czasach.
Na początku nowego tysiąclecia pan Joachim spełnił swoje marzenie o spokojnej przystani – za zarobione w Szwajcarii fundusze kupił dom w Fosowskiem, tuż nad rzeką Małą Panwią. Choć znajomi pytali go, jak mógł zamienić tętniącą życiem Warszawę na niewielką miejscowość, on doskonale wiedział, że na emeryturze potrzebuje ciszy, natury i lokalnej społeczności. Co najważniejsze, nie odłożył instrumentu na półkę – do ostatnich lat pozostał niezwykle aktywny muzycznie. Współpracował z orkiestrą z Kolonowskiego, Biblioteką i Centrum Kultury oraz współtworzył „Śpiewające saksofony”. Chętnie dzielił się swoją wiedzą i uczył młodzież, zarażając kolejno miłością do muzyki.
– Pan Joachim był nie tylko wspaniałym muzykiem, ale przede wszystkim dobrym człowiekiem – wspomina Józef Kotyś, dyrektor BiCK w Kolonowskiem. – Był takim dobrym duchem, uczył młodzież, chętnie pomagał i angażował się w wiele wydarzeń, a przy tym reprezentował bardzo wysoki poziom. To na pewno wielka strata.
Joachim Gruszka zapisał się w pamięci mieszkańców jako człowiek o niebywałej skromności, wyrozumiałości i ogromnym poczuciu humoru, a swoimi barwnymi opowieściami z podróży i pracy z legendami estrady potrafił zjednać każdego słuchacza.
Jak sam często podkreślał, praca z młodymi ludźmi i granie były dla niego najlepszą terapią oraz receptą na długie, pełne pasji życie. Dla lokalnej społeczności pozostanie wzorem pasji, życzliwości oraz dowodem na to, że prawdziwa miłość do muzyki nie starzeje się nigdy.
Czytaj wszystkie najważniejsze informacje z powiatu strzeleckiego. Kup aktualne e-wydanie "Strzelca Opolskiego"!
Komentarze