wodzenie niedźwiedzia

Czternastego lutego od 7:30 na ulicach Krośnicy dało się słyszeć dźwięk strażackiej syreny, bębna i akordeonu. Był to niewątpliwy znak, że po miejscowości grasuje niedźwiedź.

Ulice Spóroka wypełniły się ostatnio radosnym hałasem i muzyką. Wszystko za sprawą wodzenia niedźwiedzia, które już od godziny 9.00 angażowało mieszkańców i barwną grupę przebierańców. Trasa korowodu wiodła ulicami Dworcową, Guznera oraz Bolesława Chrobrego.

W ostatnich dniach w sołectwach gminy Strzelce Opolskie zaroiło się od ekip wodzących bera.

W miniony weekend po Kadłubie-Piecu i Banatkach Małych grasował niedźwiedź i jego kompania. Wodzenie niedźwiedzia w sołectwie to już tradycja. Zgodnie z nią każda gospodyni musiała z nim zatańczyć, żeby zapewnić wszystkim domownikom dostatek i dobrobyt.

W tym roku już po raz dziesiąty odbyło się wodzenie niedźwiedzia w Gąsiorowicach. Impreza cieszyła się dużym powodzeniem wśród mieszkańców sołectwa. Prawie każdy - młody czy stary - chciał tańcować z berem.

Wodzenie niedźwiedzia to śląska tradycja karnawałowa, którą pielęgnuje się w wielu wsiach. Ber ze swoją radosną ferajną przeszedł też ulicami Suchej.

W ostatnią sobotę karnawału, 1 marca, niedźwiedzia i jego wesołą ekipę można było napotkać w Spóroku.

Góra św. Anny oraz Wysoka połączyły siły i wspólnie wodziły niedźwiedzia. Ber z radosną i głośną ekipą wędrował po obu miejscowościach. Wydarzenie było podzielone na dwa terminy, a zwieńczyła je jedna impreza.

Ostatnio po ulicach Staniszcz Małych niosły się dźwięki skocznej muzyki i radosnych wiwatów, a to wszystko za sprawą tradycyjnego już wodzenia niedźwiedzia.

W sobotę 22 lutego w Centawie już po raz 21. odbyło się wodzenie niedźwiedzia.

Wodzenie niedźwiedzia, popularne „bery”, to jedna z wciąż żywych tradycji kultywowanych na terenie naszego powiatu, w tym gminy Strzelce Opolskie. W ubiegłą sobotę niedźwiedź z ekipami wędrował po Osieku i Kadłubie.

Już po raz 18. w Starym Ujeździe odbyło się wodzenie niedźwiedzia. Ber z wesołą i głośną ekipą wędrował po całej wsi. Każda gospodyni musiała zatańczyć z misiem. Tradycja przez lata połączyła wielu ludzi i pokolenia. Zrobiono też dużo dobrego.