Sabina Grzesik-Kandziora
Pani Maria ze Staniszcz Małych świętowała 96. urodziny
- Dużo było nas tu takich przed setką, ale ja ostatnia zostałam tu taka wiekowa - opowiada nam Maria Ziaja. Od urodzenia mieszkała w Kolonowskiem, gdzie do dziś znajduje się jej dom rodzinny. Następnie przeprowadziła się do Staniszcz Małych do swojego wujostwa, by się nimi opiekować.
- Tu mieszkał brat mojej mamy. Nie miał z żoną dzieci, dlatego też się tu przeprowadziłam, by pomagać im i się nimi opiekować - wspomina pani Maria.
Solenizantka swoją nastoletnią młodość przeżywała w trudnym i bolesnym czasie, jakim był okres II wojny światowej. Ojciec, brat i przyszły mąż pani Marii chowali ciała jeńców i więźniów wyrzucane z pociągów.
- Niemcy u nas mieli swoją kwaterę, nieraz musiałam zszywać im ubrania, dostając czasem skrawek chleba - dodaje. - Jak natomiast Rosjanie weszli, to musiałyśmy się kryć u sąsiada czy w innych miejscach. Raz nawet położyłam się pomiędzy trupy, przykryta kocem, aby mnie nie znaleźli, bo tylko chodzili i szukali po domach panienek. Swoje przeżyłam, mogłabym z tego napisać całą książkę.
Pani Maria jak na tamte czasy późno wyszła za mąż, bo dopiero w wieku 38 lat. Choć z swoim mężem Janem przeżyła wiele wspaniałych chwil, to od 18 lat jest wdową. Wychowała córkę Annę i syna Henryka. Doczekała się również czterech wnuczek i czterech prawnuczek.
Już od młodych lat była jak Irena Kwiatkowska w kultowym serialu "Czterdziestolatek", która jako "kobieta pracująca" żadnej pracy się nie bała.
- Swoje w życiu się napracowałam - wspomina. - Będąc jeszcze małym dzieckiem pomagałam już na gospodarstwie rodziców, wykonując różne prace. Nieraz chodziłam także wspólnie z tatą do lasu, gdyż tam dorabiał, bo w domu nie było za bogato przy szóstce dzieci.
Później pracowała na kolei, także na nocki, niejednokrotnie podczas mroźnych zim, jakie wtedy panowały. Dorabiała także w kuchni. Opiekowała się wujostwem, wychowywała dzieci i zajmowała się domem. Jeszcze 4 lata temu jeździła na rowerze i tej aktywności brakuje jej najbardziej.
Pani Maria lubi oglądać seriale, chodzić do fryzjera i kosmetyczki, korzystając z tych usług regularnie. Uwielbia słuchać utworów śpiewanych przez Janusza Żyłkę, którego jest wielką fanką. Ponadto jej ostatnim życzeniem jest, by właśnie ten wykonawca zagrał na jej pogrzebie.
Receptą na długowieczność pani Marii jest codzienne picie coca-coli.
- Mnie ona nie szkodzi, najwyraźniej dlatego tyle żyję i nadal muszę ją pić - śmieje się jubilatka. - A jak mnie coś boli, to wtedy wcieram w siebie amol, który najbardziej mi pomaga.
- Napój ten musi mieć coś w sobie, bo dla niej to jest jak lekarstwo - przyznają bliscy pani Marii. - Jak ołma nie ma coli, to wtedy jest tragedia.
Mimo upływającego czasu jubilatka jeszcze wszystko potrafi zrobić sama. Jest ciągle uśmiechnięta, pogodna, radosna i pełna życia, a lekarzy omija z daleka. Jak twierdzi, kiedyś żyło się lepiej, mimo, że było biedniej. Wszystko bardziej się doceniało, a czas z rodziną i znajomymi był największą radością.
Nasza redakcja życzy pani Marii błogosławieństwa bożego, dużo zdrowia, wielu radosnych chwil oraz nie tylko tych stu lat, ale i dwustu!
Czytaj wszystkie najważniejsze informacje z powiatu strzeleckiego. Kup aktualne e-wydanie "Strzelca Opolskiego"!
Komentarze