Przemek Dzięcioł pochodzi z Brzegu. W 2017 roku został ciężko pobity. Znaleziono go w śpiączce. Miał połamane ręce i nogi. Ma uszkodzony pień mózgowy. Otarł się o śmierć. A człowieka, bądź ludzi, którzy mu to zrobili, nie udało się ustalić.
Lekarze, którzy opiekowali się Przemkiem prognozowali, że jeśli przeżyje, będzie rośliną, będzie wegetować w oczekiwaniu na śmierć. Wylądował w hospicjum. Przez 9 miesięcy leżał patrząc w sufit, bez żadnej rehabilitacji i czekał...
W końcu do hospicjum jako woluntariuszka trafiła Ania. Kobieta zorientowała się, że w sparaliżowanym ciele Przemka jest całkowicie sprawny umysł. Zabrała chłopaka do siebie na święta, został na kilka miesięcy. Opiekowała się nim sama, jednocześnie pracując. Znalazła lekarza, dr. Grzegorza Bilińskiego z Opola, który podjął się operacji zdeformowanych kończyn chłopaka. Dzisiejsza medycyna potrafi zdziałać cuda. Trzeba jednak mieć warunki i pieniądze. Ania nie mogła dalej samodzielnie opiekować się Przemkiem. Dr Bliński polecił jej Dom Opieki Siedlisko w Staniszczach Wielkich. Przemek miał trafić tu na chwilę, przyjechał w lutym 2020 roku i pozostał do dziś. Opiekunki ze Staniszcz mówią, że wszyscy tak go polubili, że nie mogą się z nim rozstać.
W maju Przemek przeszedł operację pierwszej nogi, w planach są kolejne zabiegi. Opłaca je NFZ, ale rehabilitacji po nich już nie. NFZ nie zapłaci też za pobyt Przemka w Siedlisku. Potrzeba rehabilitacji kończyn i ćwiczeń logopedycznych - bo ten zamknięty w niesprawnym ciele człowiek chce znów się ruszać i mówić - przed nim całe życie. Chłopak ma dziś 27 lat. Przed wypadkiem był aktywnym, silnym, pogodnym człowiekiem. Grał w piłkę ręczną w Orliku Brzeg, zna Zawadzkie, bo jeździł tu na mecze. Przemek jest młody i psychicznie całkowicie zdrowy, ma duże poczucie humoru.
Dom Opieki Siedlisko łączy w sobie dwie wyjątkowe role: opiekę znajdują tu seniorzy, a pracę osoby niepełnosprawne. Zarząd Siedliska dał szansę także Przemkowi. Od niedawna jest on nie tylko podopiecznym, ale też pracownikiem: robi zestawienia, zamówienia, pracuje na tablecie, obsługując go jednym palcem. Praca idzie mu powoli tylko ze względu na ograniczenia ruchowe. Jego mózg działa szybko i sprawnie.
Choć praca jest dla Przemka ważnym krokiem w kierunku samodzielności, ze swoich dochodów chłopak nie jest w stanie się utrzymać, ani opłacić tak potrzebnej, stałej rehabilitacji. Nie ma też bliskich, którzy mogliby mu pomóc. Chłopak prosi więc o pomoc Czytelników Strzelca. Oto jego apel, napisany jednym placem na tablecie:
Zwracam się do Was, czyli dobrych ludzi, z prośbą o pomoc. Proszę pomóżcie mi, każdy grosz się liczy do rehabilitacji. Chcę osiągnąć maksimum sprawności i być trochę bardziej samodzielny. Kiedyś byłem sportowcem, teraz jak patrzę na mecze to bardzo boli. Tak samo obawiam się, że nigdy już nie zobaczę morza. Bardzo mi przykro, gdy ktoś opowiada jak dobrze się bawił na wyjeździe, urlopie lub imprezie.
Od około roku przebywam w cudownym miejscu, Siedlisko - dom opieki. Chciałbym tu zostać, ale to też kosztuje. Tu wspierają mnie wspaniali ludzie. Zostałem praktycznie sam i mogę liczyć tylko na pomoc obcych ludzi. Mój ojciec zmarł w tym roku, a mama nie żyje od 2003. Ktoś kiedyś powiedział, że ludzie przy mojej chorobie wytrzymują 2 lata i im się odechciewa. Ja już walkę toczę od 3 lat i nadal chce! Proszę pomóżcie mi, sama modlitwa to za mało...
Pomóc Przemkowi można wpłacając pieniądze na zbiórkę prowadzoną na portalu „Się pomaga”, wystarczy wpisać Przemek Dzięcioł.
Komentarze